Tagarchief: Venezuela

Democratie bij de buren

Een opstand is deze week uitgebroken in Venezuela. Bij de nationale voetbalploeg, die zich niet kan neerleggen bij vier nederlagen op rij. Het bondsbestuur is een zooitje en moet weg, zeggen de voetballers. Als dat het grootste probleem is waar het land mee kampt, dan hebben ze niks te klagen. Helaas is het erger: de economie ligt op zijn gat, de inflatie is niet bij te houden en de schappen in de winkels zijn leeg.

Morgen (6 december) zijn er verkiezingen en normaal gesproken is in zo’n situatie een regerende partij kansloos. Want net als de voetballers zou je denken dat het volk het bestuur de deur wijst. Niet in Venezuela, althans ik ben er niet zeker van. Of de voorspelde winst van de oppositie er komt zal morgen blijken. Als je leest hoe het stembiljet eruit ziet, met een soort spookpartij die kiezers van de oppositie moet weglokken, dan heb ik grote twijfels. Onafhankelijke waarnemers zijn er niet. En de revolutie gaat sowieso door, ook bij een nederlaag van zijn socialistische partij, heeft president Nicolas Maduro al aangekondigd.

Vallen en opstaan
De democratie heeft het altijd moeilijk gehad in Zuid-Amerika. Veel dictaturen en junta’s zijn er geweest. Venezuela was een van de eerste landen waar de democratie, met vallen en opstaan, voet aan de grond kreeg. De gekozen leiders bleken niet allemaal zuiver op de graat, maar het hield stand. Sinds Hugo Chávez aan de macht kwam lijkt de democratie in Venezuela steeds verder vertrapt te worden. Hij heeft het parlement grotendeels uitgeschakeld en naar zijn hand gezet en regeerde vooral per decreet. De grondwet werd herschreven en hem niet gezinde media werd de mond gesnoerd.

Het Cubaanse model was zijn voorbeeld en dat beleid is na zijn overlijden voortgezet door Maduro. Nog een wonder dat de oppositie zich nog kan laten horen. Een oppositie overigens, die voor een groot deel wordt gefinancierd door kapitaalkrachtige ondernemers die zelf mede debet zijn aan de economische malaise.

Brood op de plank
Heeft de democratie wel toekomst in Venezuela? In 2002 al schreef Jan van der Putten, oud-correspondent Latijns Amerika voor verschillende Nederlandse media, over Chávez: ,,Een militaire populist die de schrik van de rijken en de held van de armen is. Zijn populariteit illustreert pijnlijk de mislukking van de democratie: de armen van Venezuela zijn niet geïnteresseerd in democratie maar in brood op de plank.”

Als dat zo is, zou je denken dat Maduro kansloos is, want veel brood op de plank is er niet. Dan krijgt het land een president met een parlement dat in meerderheid tegen hem is. In de Verenigde Staten gebeurt dat vaak zonder echte problemen, maar in Venezuela lijkt sociale onrust in het verschiet te liggen. Opnieuw, want vorig jaar hebben we daar iets van meegemaakt. En in de campagne is al een regionale oppositieleider vermoord.

Vluchtelingen
Hoe dat afloopt is – los van de politiek – ook van belang voor Aruba, Curaçao en Bonaire. Komt er een vluchtelingenstroom op gang als het echt mis gaat? De Curaçaose minister Navarro van Justitie zegt op alles voorbereid te zijn, maar is dat echt zo? Want kun je je daar wel op voorbereiden? Aruba zegt nu al veel last te hebben van dollartoeristen en wil maatregelen nemen. Nou is angst nooit een goede raadgever, de nuance gaat dan al snel verloren. En paniek is nergens goed voor. Maar wegkijken is ook niet verstandig. En er speelt nog meer. Als ons grote buurland verder ontwricht raakt, dan is dat slecht voor de economie van de eilanden, denk alleen al aan de oliesector.

De verkiezingen van morgen zijn dus ook voor ons spannend. Gaan de kiezers het voorbeeld van de voetballers volgen en sturen ze de veroorzakers van de ellende naar huis? Overleeft de democratie in Venezuela deze crisis? Of leeft die überhaupt nog? De antwoorden heb ik niet.

In het eerder aangehaalde artikel is Jan van der Putten pessimistisch over de democratie in Latijns Amerika. Inmiddels lijkt het systeem in de meeste landen in deze regio aardig wortel te hebben geschoten. Kijk naar Brazilië, waar ondanks onvrede en nu zelfs een afzettingsprocedure tegen de president, toch niemand serieus denkt aan zoiets als militair ingrijpen. En de Argentijnen hebben hun onvrede geuit door via de stembus een ruk naar rechts te maken.

Democratie bedreigd
Dat laatste zou ook in Venezuela kunnen gebeuren. Maar juist daar, zo’n beetje de oudste democratie van het continent, wordt het jonge en kwetsbare plantje democratie bedreigd. Het is te hopen, vooral voor de Venezolanen – maar ook voor de buren, dat de democratie morgen de grote winnaar wordt en dat de rust in het land bewaard blijft. Ik hou mijn hart vast.

Advertenties

Feesten

Het zit er weer op. Rei Momo is niet meer. We kijken weer het donkere gat van de rest van het jaar in. We moeten weer serieus aan de slag. De tijd van de grote feesten is op Curaçao voorbij.

Ik weet niet hoe het u vergaat, maar ik vind het jaar onevenwichtig ingedeeld. Want wat hebben we nu nog over aan feesten. Ja, Pasen komt nog. En Seú. Op sommige dagen zijn de Joodse winkels dicht en de moslims en hindoestanen hebben ook hun eigen dagen. En we hebben natuurlijk nog een paar evenementen, zoals het nieuwe Bluesfestival en later het Curaçao North Sea Jazz Festival. Maar de grote volksfeesten zijn nu wel achter de rug: Kerstmis met de cadeautjes, het eten en de gang naar de kerk, Oud en Nieuw met de pagara’s en brasa’s en met carnaval pakken we uit met kostuums en praalwagens en dansen en jumpen we massaal door de straten. In nauwelijks twee maanden is het voorbij.

Brand
Jammer. Maar misschien is dat maar beter ook. Want er is genoeg werk aan de winkel. De wereld staat langzamerhand in brand met IS dat aan de lopende band mensen de dood injaagt, Boko Haram dat niet veel anders doet, Rusland dat Oekraïne al dan niet openlijk probeert in zijn macht te krijgen, noem alle conflicten maar op. Allemaal zaken waar Curaçao en de andere eilanden weinig invloed op kunnen uitoefenen. Maar dat kleine beetje dat we kunnen doen mogen we niet nalaten. Zoals meedoen met sancties die door het Koninkrijk in internationaal verband worden gesteund. Het lijkt erop dat een meerderheid van het Curaçaose parlement daar geen zin in heeft. Wat kan ons de wereld schelen.

Dichter bij huis dan. Buurland Venezuela staat op ontploffen. Of op instorten, het is maar hoe je het bekijkt. Een gevaarlijke ontwikkeling. De laatste maanden heeft de economie van Curaçao geprofiteerd van een behoorlijk toenemende toeristenstroom uit Venezuela en Hato is een gewild toevluchtsoord voor privéjets van Venezolanen die het in eigen land niet meer vertrouwen. Maar wat als het daar echt misgaat? Komen die toeristen dan nog? Is de regering daar dan alert op? Mij bekruipt het gevoel dat men zich in Forti blind staart op de Venezolanen voor wat betreft de toekomst van de Isla. Gaan ze echt miljoenen steken in het opknappen van een oude raffinaderij terwijl het geld in eigen land steeds verder op raakt? Ik zou er niet op durven rekenen, maar de regering lijkt zich geen zorgen te maken. Struisvogelpolitiek.

Zorgkosten
En dan zijn er ook nog genoeg interne problemen om de komende maanden aandacht aan te besteden. De zorgkosten bijvoorbeeld. Die moeten natuurlijk in de hand worden gehouden, maar ondertussen luidt het ene na het andere ziekenhuis de noodklok. Taams is al bijna failliet, Sehos dreigt binnenkort geen salarissen meer te kunnen betalen en Capriles moet mensen ontslaan. Zelfs het bescheiden Advent ziekenhuis klaagt over de te lage tarieven.

Met de aanpak van de criminaliteit wil het, ondanks mooie acties als Ta Basta Awor en veel goede bedoelingen, maar niet echt lukken. Het onderwijs wacht nog steeds op die nieuwe impuls, het verkeer moet veiliger en de wegen beter. De economie trekt nauwelijks aan en het milieu krijgt veel te weinig aandacht. U kunt dit lijstje ongetwijfeld aanvullen met meer onderwerpen.

Opstropen
Het is maar goed dat we de grote feesten nu achter de rug hebben. Nog maar tien maanden hebben we om de mouwen op te stropen en van 2015 een jaar te maken waarin we iets bereiken. Of ben ik nu een dromer?

Deze blog werd als column uitgezonden in het programma Wat een Week! van Paradise FM op zaterdag 21 februari 2015.