Tagarchief: Staten

De parabel van het vogelbos

Het is begin oktober 2016. In een enigszins verscholen deel van het bos komt een tiental vogels bij elkaar in een wat bedrukte stemming. ,,Het is verdomme niet gelukt”, zegt vogel Heilig. ,,Wat is er mis gegaan? Heb ik voor niks die extra club Voor Alle Vogels opgericht om de stemmen van de vogels te winnen die jou niet meer vertrouwden”, roept hij tegen vogel Geschoten, de leider van de Boevenclub. ,,We hebben al vier jaar verloren met niks doen, vier jaar niet kunnen graaien. We hadden toch geld om genoeg vogels aan onze kant te krijgen?”

,,Ja, dit is een tegenvaller”, zegt Geschoten. ,,Maar maak je niet druk. Dat zootje ongeregeld van de zogenaamde goede clubs blijft niet lang bij elkaar. We krijgen onze kans nog wel. We hebben vorig jaar al een vogel weggekocht bij de Bosclub en die heeft de Bosraad gehaald zonder dat iemand door had dat ze met ons meedoet. Zo kunnen we er nog wel een paar binnenhalen. Let maar op, we krijgen al snel Bosvrucht, want daar hebben we al afspraken mee gemaakt. Die gaat weg bij de Alternatieve club. Nog even geduld.”

De vogels zijn maar matig tevreden met dit antwoord. ,,Dat duurt te lang, we willen nu de macht hebben”, zegt vogel Pias. ,,We moeten zorgen dat er onrust ontstaat.” Geschoten maant tot rust: ,,Dat duurt niet lang. En we hebben onze advocatenvogels nog. Die zorgen wel dat er angst en chaos ontstaat.” Vogel Constant: ,,Desnoods slaan we er op, dan krijgen we de poppen wel aan het dansen.”

Cadeautje
Het is een paar maanden later en Bosvrucht heeft inderdaad ruzie gemaakt met de Alternatieven en zich aangesloten bij de Boevenclub en consorten. Dan maken de goede clubs een foutje. ,,Wat een cadeau!”, roept Geschoten in de volgende vergadering met zijn volgers. ,,We kunnen nu zeggen dat ze geen meerderheid meer hebben. Ze zijn vergeten nieuwe vogels aan te wijzen voor de Bosraad voor hun clubgenoten gaan regeren. Nu onrust stoken, mannen, nu kunnen we beginnen!”

Pias, die vroeger agent is geweest, maakt zich ongerust. ,,We kunnen niet zomaar de regels van het bos overtreden.” Maar Geschoten wimpelt dat af: ,,Dan buigen we de regels om in onze richting. Geen enkele gewone vogel snapt daar toch iets van. Die geloven ons wel.” En de leider van de Boevenclub heeft nog een nieuwtje: ,,De club van onze oude vriend, wijlen kameraad Wielen, is zwak. We krijgen hun nieuwe leider in de Bosraad, Sein, makkelijk aan onze kant. Kost niet eens veel.”

Tegenvaller
Na een onrustige vergadering van de Bosraad lukt het de goede partijen met steun van de Baas om te overleven. Maar het duurt nog maar een paar weken en de bosregering valt doordat de partij van wijlen kameraad Wielen opstapt. De Boevenclub en Voor Alle Vogels staan klaar om met hun overstapte bondgenoten de macht over te nemen. Maar dan is er een tegenvaller, de oude regering schrijft nieuwe verkiezingen uit. Geschoten haalt de schouders op: ,,Dan winnen we die toch gewoon? Fluitje van een cent.” Daar zijn de anderen nog niet zo zeker van. ,,We moeten dat tegenhouden”, zegt Heilig. ,,Anders gaat het weer mis.” En de overgestapte raadsleden zien de bui al hangen: ,,Dan krijgen we geen stoel meer in de raad en lopen we ons geld mis.”

Geschoten overlegt met zijn advocaten en komt met een plan: ,,Onze advocaten zijn goed in tegenstanders tot vijanden van het bos maken. Als we die strategie kiezen kunnen we misschien toch de macht overnemen. We zeggen dat de Baas van het bos met de vijand in het Grote Bos heult en tegen ons is. En van iedereen die op de regels wijst zeggen we dat hij corrupt is. Wij weten als geen ander hoe dat moet.”

Bos in brand
Nadat de Boevenclub en hun medestanders van de Baas voorlopig de macht mogen overnemen tot de verkiezingen, grijpen ze hun kans. ,,We gaan zeggen dat de verkiezingen illegaal zijn en dat de Kiesorganisatie bij alle verkiezingen fraudeert. Laat een van ons zeggen dat als de verkiezingen doorgaan het bos in brand wordt gestoken. Dan krijgen we de vogels wel aan onze kant. En dat de Baas en het Grote Bos onze vijanden zijn, dat weten jullie al.”

Zo gezegd, zo gedaan. ,,De Baas moet meewerken, anders is ze tegen ons”, zeggen de nieuwe leiders van het bos tegen de vogels. Maar de Baas laat zich niet vertellen wat ze moet doen. ,,Ik heb jullie gezegd dat je alleen de verkiezingen moet organiseren, maar jullie houden je er niet aan. Dat is ondemocratisch. Ik ga naar het Grote Bos om jullie besluit weg te laten gooien.”

Geschoten en zijn makkers hadden daar al op gerekend: ,,Zie je wel, de Baas is tegen ons. We moeten de Baas afschaffen.” En achter de schermen: ,,Democratie? Laat me niet lachen. Wij moeten de macht hebben. Creëer meer onrust, mannen en vrouwen, dan kunnen we deze strijd gemakkelijk winnen. Desnoods hakken we een paar bomen om, dan worden de vogels bang en steunen ze ons.”

Slimme vogels
Maar kijk, een heleboel vogels in het bos hebben er genoeg van. Ze gaan het bos in om de protesteren tegen de Boevenclub. En sommige goede clubs en goede advocaten willen naar de Wijze bank gaan om de wijze vogels te vragen zich uit te spreken voor het doorgaan van de verkiezingen. Dan willen ze nog wel eens zien of Geschoten en zijn kornuiten die kunnen tegenhouden. Uiteindelijk zijn er toch meer slimme vogels dan Geschoten denkt en gaan de verkiezingen gewoon door.

Bovenstaande parabel, hoewel geen feitelijke weergave van gebeurtenissen, zal de goede verstaander van de Curaçaose politiek begrijpen. Excuses tegenover andere lezers.

Advertenties

Sint Maarten besmet met Curaçaose ziekte

Afgetreden regering van Sint MaartenKabinetten in ons Koninkrijk zitten zelden hun regeerperiode uit. Alleen op Aruba wil dat nog wel eens gebeuren, omdat AVP en MEP beurtelings de verkiezingen winnen. Andere partijen proberen dapper mee te doen, maar meer dan een enkele zetel halen ze zelden. In Nederland weet bijna niemand een kabinet te noemen dat de rit heeft uitgezeten en op Curaçao en Sint Maarten is dat inmiddels niet anders.

Sinds de val van het kabinet-Schotte op Curaçao vorig jaar doet zich een nieuw fenomeen voor. Door blokkades probeert men het leven te rekken. Demissionair premier Schotte sloot zich zelfs even op in het gebouw van de ministerraad en Statenvoorzitter Asjes weigerde Statenvergaderingen uit te schrijven. Het is zorgelijk dat dit voorbeeld onlangs op Sint Maarten navolging kreeg. Toen de regering de meerderheid verloor ontstond er een impasse van doordat parlementsvoorzitter Samuel niet wilde vergaderen. Hij had schijnbaar goed gekeken naar het voorbeeld van Asjes.

Ondemocratisch
Net als op Curaçao stond er op Sint Maarten een nieuwe coalitie klaar om de regeringstaken over te nemen. Maar het verlies van een prominente positie (Statenvoorzitter, premier of minister) lijkt voor sommige politici zo onverteerbaar dat ze naar ondemocratische middelen grijpen. Hopelijk waait deze ziekte snel over, want de politiek op de eilanden heeft al geen beste naam. Bij volgende verkiezingen zou de opkomst wel eens naar ongekende diepten kunnen dalen als de kiezers steeds meer het gevoel krijgen dat het politici alleen maar om de macht te doen is.

Misschien zijn er te veel partijen. Op Curaçao is die klacht al tientallen jaren te horen. Door de versnippering in het kleine parlement (en vroeger de Eilandsraad) is er nauwelijks nog een stabiele regering te vormen. Partijen die eerder lijnrecht tegenover elkaar stonden worden gedwongen samen te werken om maar een meerderheid te krijgen. Fricties worden onvermijdelijk.

Kiesdrempel
Ook in Nederland komt dat voor: VVD en PvdA zijn niet bepaald gelijkgestemde partijen, maar werden door de verkiezingsuitslag tot elkaar veroordeeld. Het is de vraag hoe lang dat goed gaat. Helaas lijken er weinig oplossingen beschikbaar om een stabieler politiek klimaat te scheppen. In Nederland hoor je nog wel eens een kiesdrempel voorstellen, zoals andere landen die hebben, maar echt serieus wordt het niet overwogen.

In de Caribische landen is een kiesdrempel zo goed als onmogelijk. Met een parlement van nauwelijks twintig zetels moet een partij al bijna 5 procent van de stemmen halen voor een zetel. Met hogere drempels maak je het een nieuwe partij wel erg moeilijk om in de Staten te komen.

Claude Wathey
Misschien is mogelijk om hogere eisen te stellen aan nieuwe partijen om deel te kunnen nemen aan verkiezingen. Je zou kunnen streven naar een tweepartijenstelsel, zoals op Aruba in feite de praktijk is. Dat werkt in de VS, waar een derde partij eigenlijk alleen in theorie een kans maakt. En ook daaraan kleven gevaren. Denk maar eens aan het verleden op Sint Maarten toen de DP onder leiding van Claude Wathey de dienst uitmaakte. De oppositie kon geen vuist maken en het eiland heeft zijn maffia-imago aan die tijd te danken. Kortom, er zit in onze democratische traditie weinig anders op dan te leven met politieke versnippering. En dan maar te hopen dat het gezonde verstand bij de politici zegeviert.