Tagarchief: gouverneur

De parabel van het vogelbos

Het is begin oktober 2016. In een enigszins verscholen deel van het bos komt een tiental vogels bij elkaar in een wat bedrukte stemming. ,,Het is verdomme niet gelukt”, zegt vogel Heilig. ,,Wat is er mis gegaan? Heb ik voor niks die extra club Voor Alle Vogels opgericht om de stemmen van de vogels te winnen die jou niet meer vertrouwden”, roept hij tegen vogel Geschoten, de leider van de Boevenclub. ,,We hebben al vier jaar verloren met niks doen, vier jaar niet kunnen graaien. We hadden toch geld om genoeg vogels aan onze kant te krijgen?”

,,Ja, dit is een tegenvaller”, zegt Geschoten. ,,Maar maak je niet druk. Dat zootje ongeregeld van de zogenaamde goede clubs blijft niet lang bij elkaar. We krijgen onze kans nog wel. We hebben vorig jaar al een vogel weggekocht bij de Bosclub en die heeft de Bosraad gehaald zonder dat iemand door had dat ze met ons meedoet. Zo kunnen we er nog wel een paar binnenhalen. Let maar op, we krijgen al snel Bosvrucht, want daar hebben we al afspraken mee gemaakt. Die gaat weg bij de Alternatieve club. Nog even geduld.”

De vogels zijn maar matig tevreden met dit antwoord. ,,Dat duurt te lang, we willen nu de macht hebben”, zegt vogel Pias. ,,We moeten zorgen dat er onrust ontstaat.” Geschoten maant tot rust: ,,Dat duurt niet lang. En we hebben onze advocatenvogels nog. Die zorgen wel dat er angst en chaos ontstaat.” Vogel Constant: ,,Desnoods slaan we er op, dan krijgen we de poppen wel aan het dansen.”

Cadeautje
Het is een paar maanden later en Bosvrucht heeft inderdaad ruzie gemaakt met de Alternatieven en zich aangesloten bij de Boevenclub en consorten. Dan maken de goede clubs een foutje. ,,Wat een cadeau!”, roept Geschoten in de volgende vergadering met zijn volgers. ,,We kunnen nu zeggen dat ze geen meerderheid meer hebben. Ze zijn vergeten nieuwe vogels aan te wijzen voor de Bosraad voor hun clubgenoten gaan regeren. Nu onrust stoken, mannen, nu kunnen we beginnen!”

Pias, die vroeger agent is geweest, maakt zich ongerust. ,,We kunnen niet zomaar de regels van het bos overtreden.” Maar Geschoten wimpelt dat af: ,,Dan buigen we de regels om in onze richting. Geen enkele gewone vogel snapt daar toch iets van. Die geloven ons wel.” En de leider van de Boevenclub heeft nog een nieuwtje: ,,De club van onze oude vriend, wijlen kameraad Wielen, is zwak. We krijgen hun nieuwe leider in de Bosraad, Sein, makkelijk aan onze kant. Kost niet eens veel.”

Tegenvaller
Na een onrustige vergadering van de Bosraad lukt het de goede partijen met steun van de Baas om te overleven. Maar het duurt nog maar een paar weken en de bosregering valt doordat de partij van wijlen kameraad Wielen opstapt. De Boevenclub en Voor Alle Vogels staan klaar om met hun overstapte bondgenoten de macht over te nemen. Maar dan is er een tegenvaller, de oude regering schrijft nieuwe verkiezingen uit. Geschoten haalt de schouders op: ,,Dan winnen we die toch gewoon? Fluitje van een cent.” Daar zijn de anderen nog niet zo zeker van. ,,We moeten dat tegenhouden”, zegt Heilig. ,,Anders gaat het weer mis.” En de overgestapte raadsleden zien de bui al hangen: ,,Dan krijgen we geen stoel meer in de raad en lopen we ons geld mis.”

Geschoten overlegt met zijn advocaten en komt met een plan: ,,Onze advocaten zijn goed in tegenstanders tot vijanden van het bos maken. Als we die strategie kiezen kunnen we misschien toch de macht overnemen. We zeggen dat de Baas van het bos met de vijand in het Grote Bos heult en tegen ons is. En van iedereen die op de regels wijst zeggen we dat hij corrupt is. Wij weten als geen ander hoe dat moet.”

Bos in brand
Nadat de Boevenclub en hun medestanders van de Baas voorlopig de macht mogen overnemen tot de verkiezingen, grijpen ze hun kans. ,,We gaan zeggen dat de verkiezingen illegaal zijn en dat de Kiesorganisatie bij alle verkiezingen fraudeert. Laat een van ons zeggen dat als de verkiezingen doorgaan het bos in brand wordt gestoken. Dan krijgen we de vogels wel aan onze kant. En dat de Baas en het Grote Bos onze vijanden zijn, dat weten jullie al.”

Zo gezegd, zo gedaan. ,,De Baas moet meewerken, anders is ze tegen ons”, zeggen de nieuwe leiders van het bos tegen de vogels. Maar de Baas laat zich niet vertellen wat ze moet doen. ,,Ik heb jullie gezegd dat je alleen de verkiezingen moet organiseren, maar jullie houden je er niet aan. Dat is ondemocratisch. Ik ga naar het Grote Bos om jullie besluit weg te laten gooien.”

Geschoten en zijn makkers hadden daar al op gerekend: ,,Zie je wel, de Baas is tegen ons. We moeten de Baas afschaffen.” En achter de schermen: ,,Democratie? Laat me niet lachen. Wij moeten de macht hebben. Creëer meer onrust, mannen en vrouwen, dan kunnen we deze strijd gemakkelijk winnen. Desnoods hakken we een paar bomen om, dan worden de vogels bang en steunen ze ons.”

Slimme vogels
Maar kijk, een heleboel vogels in het bos hebben er genoeg van. Ze gaan het bos in om de protesteren tegen de Boevenclub. En sommige goede clubs en goede advocaten willen naar de Wijze bank gaan om de wijze vogels te vragen zich uit te spreken voor het doorgaan van de verkiezingen. Dan willen ze nog wel eens zien of Geschoten en zijn kornuiten die kunnen tegenhouden. Uiteindelijk zijn er toch meer slimme vogels dan Geschoten denkt en gaan de verkiezingen gewoon door.

Bovenstaande parabel, hoewel geen feitelijke weergave van gebeurtenissen, zal de goede verstaander van de Curaçaose politiek begrijpen. Excuses tegenover andere lezers.

Advertenties

Feestje Heyliger bedorven

De democratie heeft zijn werk weer gedaan. Vorige week kreeg de bevolking van Sint Maarten de kans om zijn mening te geven. Dat is een feest, want het is tenslotte de kern – en zelfs de betekenis – van het (Griekse) woord democratie. De stemmen zijn geteld en de UP van Theo Heyliger is als overduidelijke winnaar uit de stembus gekomen. Zelfs met bijna de absolute meerderheid in de Staten. De controversiële Heyliger zelf was in zijn eentje al goed voor twee van de zeven zetels die zijn partij kreeg.

Maar nog voordat de gouverneur de formatie in gang kon zetten door een (in)formateur aan te wijzen, sloten de drie overige partijen – NA, DP en US – een akkoord over de vorming van een nieuwe regering. Daarmee kwam de winnaar buitenspel te staan. Op Curaçao heet dat: ‘Gana anochi, pèrdè mainta’ (’s avonds de grote overwinnaar zijn, de volgende dag toch met lege handen staan).
De drie partijen moeten het inhoudelijk nog eens worden over het beleid voor de komende vier jaar, maar zelfs de (ministers)posten zijn alvast verdeeld. En dat allemaal binnen een weekend. Kom daar eens aan in andere landen met een coalitieregering. Een zegen voor de democratie dus.

Zweem van corruptie
Of toch niet? De UP kreeg duidelijk de voorkeur van het volk, maar moet nu waarschijnlijk vier jaar lang vanaf de oppositiebanken proberen invloed uit te oefenen op het regeringsbeleid. Is dat ware democratie? Je zou toch verwachten dat de grote winnaar de regering mag (beginnen te) gaan vormen. Je kunt over Heyliger denken wat je wilt, en vooral in Den Haag zal men best opgelucht zijn als hij niet de leiding van het land Sint Maarten in handen krijgt, de man is wel ongekend populair op zijn eiland. Natuurlijk, er hangt een zweem van corruptie om hem heen. Slechts enkele dagen voor de verkiezingen werd hij door de rechter zo goed als veroordeeld (zonder dat hij terechtstond) voor het kopen van stemmen in 2010. Het OM had dat tenminste moeten onderzoeken, zei de rechter, zoveel concrete aanwijzingen zijn er. En bovendien is hij ook nog betrokken bij een fraudezaak rond het omkopen van een Statenlid.

Met geld kun je alles kopen, zegt men, maar het valt te betwijfelen of Heyliger zoveel stemmen heeft kunnen kopen dat hij daarmee de winst heeft gekocht. De drie andere partijen hebben nu deels de schijn tegen. Ze waren zó snel met het sluiten van een akkoord dat het er op lijkt dat ze vóóraf al afspraken hebben gemaakt, een stembusakkoord of wellicht een cordon sanitaire. Dan had de kiezer dat ook moeten weten vóór hij naar de stembus ging. Zoals in België en Nederland partijen wel eens vooraf hebben aangegeven zeker niet met extreme partijen als de PVV te willen regeren. Nu hebben deze partijen de kiezer wellicht op het verkeerde been gezet.

Gouverneur gepasseerd
En eigenlijk is ook gouverneur Holiday gepasseerd. Hij kon weinig anders meer doen dan de leider van de grootste partij uit het verbond, William Marlin van NA, tot formateur te benoemen. Als deze partijen vinden dat de gouverneur zich niet meer met de formatie moet bemoeien, dan moeten toch eerst de regels worden aangepast, zoals in Nederland de koning sinds 2012 geen rol van betekenis meer speelt bij de formatie; het is nu de Tweede Kamer die bepaalt wie tot (in)formateur wordt benoemd.
Het lijkt wel steeds vaker te gebeuren dat de grootste partij buitenspel wordt gezet. Het overkwam op Curaçao de PAR, eerder op Sint Maarten de NA en trouwens ook in Nederland is het al eens gebeurd. Ooit werden daar wenkbrauwen bij gefronst, maar het is niet verboden. Immers de helft plus één of meer beslist, is de redenering. Of dat past in een democratie is de vraag. Misschien moet, zoals in sommige landen de regel is, worden vastgelegd dat de winnaar van de verkiezingen altijd het voortouw krijgt.

Bedorven feest
In het Koninkrijk zijn er geen vaste regels voor de formatie, maar het is wel min of meer gewoonterecht dat de grootste partij de eerste (in)formateur levert. Ook dan kunnen partijen vooraf of snel na de verkiezingsuitslag afspraken maken. Maar dan kan de winnaar in ieder geval nog een poging wagen om een regering te vormen, desnoods door een of meer partijen op andere gedachten te brengen. Dus heeft de democratie gezegevierd op Sint Maarten? Getalsmatig ja. Maar wel met een bijsmaak. Het versterkt de afkeer van grote groepen tegen ‘politieke spelletjes’ én de verdeeldheid in een (kleine) samenleving. Het feestje is daarom een beetje bedorven, zeker voor Heyligers UP plus aanhang.

Dit artikel werd ook (iets aangepast) gepubliceerd in het Antilliaans Dagblad