Maandelijks archief: januari 2014

‘Racisme’ heeft last van inflatie

Racisme is een zware beschuldiging. Voor je iemand daarvan beticht moet je eerst goed nadenken. Het lijkt alsof dat steeds minder gebeurt, dat nadenken. Of anders gesteld: de beschuldigingen over racisme vliegen je de laatste tijd om de oren. Het resultaat is dat niemand meer naar elkaar luistert.

In Nederland zag je het fenomeen vooral ontstaan rond de discussie over Zwarte Piet. Je kunt misschien de figuur Zwarte Piet een racistische achtergrond toedichten. Maar in de discussie werd dat al snel persoonlijk, alsof alle Sinterklaasvierders racisten zijn. Het mondde uit in bedreigingen over en weer.

Je hoeft nog maar iets te zeggen over een andere bevolkingsgroep (of een vertegenwoordiger van die groep) of je wordt voor racist uitgemaakt. Zanger en jurylid Gordon weet daar inmiddels alles van. Zijn ongepaste opmerkingen over een Chinese deelnemer aan een talentenjacht verdienen het niet om verdedigd te worden, maar of hem dat meteen een racist maakt? Ik denk van niet.

Gevoel van meerwaarde
Nou is racisme een moeilijk begrip: volgens het Van Dale-woordenboek is het een ‘uiting van vijandigheid of haat’ tegen een andere groep ‘uit een gevoel van meerwaarde’. Om bij het voorbeeld van Gordon te blijven, heb ik er geen moeite mee om hem het tweede deel van deze definitie aan te wrijven. Maar met haat ligt dat toch wat moeilijker.

Directe aanleiding voor deze beschouwing is een korte reeks recente voorvallen. In Tilburg stelt de VVD in het verkiezingsprogramma voor capaciteit bij politie en justitie vrij te maken om de hoge percentages criminele Marokkaanse en Antilliaanse jongeren omlaag te brengen. Het Overlegorgaan Caribische Nederlanders (OCAN) noemt die specifieke aandacht etnisch profileren. In een goed onderbouwd protest schrijft de organisatie dat dit niet is toegestaan. Maar meteen volgt daarop de kwalificatie dat dit voorstel racistisch is, waarop de lokale VVD-leider dit op zijn beurt ‘idioot’ noemt. De discussie wordt op die manier meteen doodgeslagen.

Sulvaran
Ook op Curaçao was er onlangs een soortgelijk voorval. Na de harde uithaal van advocaat Peppie Sulvaran richting een rechter in de zaak rond Centrale Bankpresident Emsley Tromp, diende de deken van de Orde van Advocaten een klacht tegen hem in. Waarop Sulvaran haar meteen maar een racist noemde. Waarop het conflict zodanig escaleerde, dat er weinig hoop is op een goede afloop.

Kritiek hebben op elkaar is goed, discussie nog beter. Maar zodra het woord racisme valt, lijkt elke discussie gedoemd te mislukken. En dat kan toch niet de bedoeling zijn, tenzij er echt sprake is van rassenhaat. Of als het de bedoeling is alleen maar om je heen te slaan zonder tot een oplossing te willen komen.

Kleuters
Dat laatste lijkt in het geval Sulvaran niet ondenkbaar, gezien zijn stichting KFO in een manifest tegen de Nederlandse ‘onderdrukking’ van Curaçao stelt dat er ‘alleen maar vrienden en vijanden’ zijn. En ‘als wij onze zin niet krijgen dan is geweld de enige optie’. Dat doet mij denken aan een stelletje verwende kleuters, die de boel op stelten zetten als ze hun zin niet krijgen. In een volwassen samenleving is dat een trieste ontwikkeling.

Advertenties

Frisse start voor parlementariërs

Het jaar 2014 is fris begonnen op de Caribische eilanden. Curaçao noteerde zelfs een record-lage temperatuur van minder dan 20 graden. Het lijkt alsof dit de parlementariërs van het Koninkrijk goed heeft gedaan. Want op het periodieke overleg (IPKO) leek er nauwelijks een vuiltje aan de lucht.

Dat is opmerkelijk omdat er toch in 2013 aardig wat fricties waren. Sint Maarten kreeg in navolging van Curaçao een aanwijzing van ‘het Koninkrijk’ (lees: Nederland). Op de eilanden was men ontstemd over de ‘Bosman-wet’ – die natuurlijk nog lang geen wet is – over een beperkte toelating van rijksgenoten in Nederland. En op Bonaire heerste een bestuurlijke chaos. Om maar een paar dingen te noemen.

Genoeg stof om elkaar over in de haren te vliegen. Maar dat gebeurde niet. Natuurlijk zijn de tijden dat Hero Brinkman (destijds PVV) bewust het overleg opblies voorbij. En voor die ruzie-achtige periode waren de ontmoetingen meestal vooral een vriendelijk samenzijn van parlementsleden. Volgens velen waren het zelfs snoepreisjes. Toch zal menigeen meer vuurwerk verwacht hebben dit jaar.

Laveren
Misschien heeft de Nederlandse delegatieleider Jeroen Recourt (PvdA-Tweede Kamerlid en ex-rechter op Aruba) vooraf eens goed met zijn collega’s gesproken over de benadering van de overzeese collega’s. Hoe dan ook, er werd handig door de heikele onderwerpen heen gelaveerd. Niet er omheen, maar er doorheen, want ze kwamen wel degelijk ter tafel.

Over de plannen van Bosman (VVD) werd gezegd dat men zich heeft geconcentreerd op de achterliggende gedachte: het helpen van jongeren die dreigen te ontsporen. De strenge Bosman zelf zei op Saba dat de Eilandsraad meer de ruimte moet krijgen en dat Nederland een stapje terug moet doen. Al toonde hij zich op Bonaire weer een ware VVD’er door te zeggen dat de inwoners harder moeten werken om de hoge prijzen te kunnen betalen.

Kans
Ook andere moeilijke onderwerpen zijn besproken: racisme, integriteit, de financiën, ga het hele rijtje maar af. Toch hebben de parlementariërs nergens ruzie over gekregen, althans niet in het openbaar. Dat is positief, al valt te hopen dat ze wel degelijk kritisch naar elkaar zijn geweest. Zo’n prettige ontmoeting garandeert natuurlijk niet dat het dit jaar goed zal komen met het Koninkrijk. Delegatielid Ronald van Raak (SP) zei tegen Caribisch Netwerk hierover pessimistisch te zijn. En misschien heeft hij wel gelijk. Maar met een positieve start van het jaar is in ieder geval de kans gecreëerd dat 2014 een beter jaar wordt dan 2013.