Maandelijks archief: september 2013

Arubanen stemmen voor luchtkastelen

Het kan verkeren, dat weet elke politicus. Ook op Aruba is dat bekend. Tijdens de MEP-regering van premier Nelson Oduber ging het economisch goed, maar was de relatie met Nederland slecht. Onder Mike Eman (AVP) ging het roer om. Aruba werd het lievelingetje van Den Haag, omdat Eman goede verhoudingen in het Koninkrijk belangrijk vindt. Maar het economische tij had hij tegen. Het meest in het oog springende gevolg is de sluiting van de olieraffinaderij door Valero. En door de twijfelachtige financiële situatie is Den Haag ook niet meer zo positief over Aruba.

De Arubanen kunnen vrijdag 27 september weer naar de stembus om te bepalen wie de komende vier jaar aan het roer mag staan. Op welke partij ze ook zullen stemmen, ze zullen kiezen voor luchtkastelen. De twee grootste partijen, die sinds mensenheugenis de dienst uitmaken, zullen ook nu weer uitmaken wie aan de macht komt. AVP en MEP hebben allebei een fraai verkiezingsprogramma opgesteld. De lezer daarvan duizelt het van de beloftes voor de toekomst, maar hoe die gefinancierd moeten worden komt hij niet te weten.

Zelfvertrouwen
De AVP blaakt van het zelfvertrouwen. In het partijprogramma staat de partij uitgebreid stil bij wat de afgelopen vier jaar is bereikt. Daarna volgen vele pagina’s over wat de regeringspartij de komende vier jaar nog wil doen. Ook in dit deel van het programma wordt steeds verwezen naar de successen van de regering-Eman. Het voert te ver om alle plannen hier uit de doeken te doen, maar het valt toch op dat de paragraaf over de financiën maar een halve kolom is. Het meest concrete plan in dat stukje is het voornemen om een ‘balanced budget rule’ (verplicht begrotingsevenwicht) in de Staatsregeling op te nemen.

De MEP heeft kennelijk wat minder zelfvertrouwen. De partij maakt veel werk van het afkraken van de regering-Eman door onder andere te verwijzen naar het onlangs gepubliceerde kritische IMF-rapport, dat waarschuwt voor uit de hand lopende tekorten. Waarbij de MEP overigens wel wat boter op het hoofd heeft, want de regering-Oduber liet in 2009 ook geen gezonde huishouding achter. Des te merkwaardiger dat ook in het verkiezingsprogramma van de gele partij weinig financiële onderbouwing te vinden is.

Speerpunten
In het Nederlands beperkt de MEP zich tot het noemen van speerpunten, het uitgebreide programma is er alleen in het Papiaments. Daarin besteedt de partij van de nieuwe leidster Evelyn Wever-Croes een hele pagina aan de financiën. Zij belooft, als zij de verkiezingen wint, binnen een maand de financiële situatie van Aruba in kaart te brengen. In de nota met de veelzeggende titel ‘Feestvierend ten onder gaan’ wordt daarop al een voorschot genomen. Verder zal er bezuinigd worden op overheidsuitgaven, maar concreet wordt het nergens.

Kortom, beide grote partijen beloven de financiële huishouding op orde te brengen. En dat is een van de vele beloftes en fraaie toekomstvisies die de partijen de kiezers voorhoudt. Nergens worden cijfers genoemd, behalve dan als de MEP wil aantonen dat de AVP er een potje van heeft gemaakt. Natuurlijk is Aruba een klein eiland, waar geen Centraal Planbureau klaar staat om de plannen door te rekenen. En cijfers zijn saai en spreken de kiezers niet erg aan. Ze zijn overigens wel belangrijk als de Arubanen goede verhoudingen met Den Haag op prijs stellen.

Luchtkastelen
Waarop onderscheiden AVP en MEP zich dan wel? De MEP noemt zich sociaal-democratisch, de AVP christen-democratisch. In de programma’s is dat af en toe zichtbaar in accentverschillen, maar meer is het niet. De luchtkastelen die de kiezers worden voorgespiegeld zijn grotendeels hetzelfde. Het komt uiteindelijk toch neer op de partijleiders en de communicatie. Wie komt het beste over?

Communicator
AVP-leider Mike Eman lijkt op dit punt een voorsprong te hebben. Hij is de grote communicator. Voor Nederlandse lezers te vergelijken met Mark Rutte: hij speecht grotendeels uit het hoofd en komt altijd optimistisch over. Bovendien heeft de partij stemmentrekker Marisol Tromp (ex-MEP) binnengehaald. De MEP heeft een nieuwe leider in de betrekkelijk onervaren Evelyn Wever-Croes. Zij komt misschien beter over dan haar voorganger Oduber, maar of dit genoeg zal zijn voor de winst is de vraag. Misschien kan zij profiteren van ontevreden kiezers, bijvoorbeeld ontslagen Valero-medewerkers. Het worden spannende verkiezingen, waarbij de kleine partijen (PDR, RED) wel weer vermalen zullen worden tussen de grote AVP en MEP.

Advertenties

Voor Nederlandse media blijven Cariben blinde vlek

Curaçao staat weer op zijn kop na de zelfmoord van ‘Pretu’. De verdachte werd gezien als sleutelfiguur voor de oplossing van de moord op Helmin Wiels. Speculaties over de gang van zaken zijn niet van de lucht. Ook voor Nederlandse media is dit nieuws. Nieuwssites, kranten en omroepen melden het allemaal. Ook dat de minister van Justitie zijn portefeuille ter beschikking stelt, hoewel hij formeel niet verantwoordelijk is voor de veiligheid van een verdachte.

Inhoudelijk is er weinig aan te merken op de berichtgeving. Die is in de meeste gevallen feitelijk; dat het nieuws voor onrust zorgt op Curaçao valt niet te ontkennen. En toch blijft er bij mij een wrange smaak achter. Natuurlijk, het gaat weer over moord en doodslag. Maar de directe oorzaak ligt in de berichtgeving vlak voor het weekend over het aanstaande bezoek van het koningspaar aan de Caribische rijksdelen.

Geen nieuws
Vrijdagmiddag 6 september berichtte het NOS-bulletin dat koning Willem-Alexander en koningin Máxima in november een kennismakingsbezoek brengen aan de ‘overzeese gebieden’. Waarna voor de zekerheid even alle zes eilanden genoemd worden. En dan volgt het doel van de reis. “Waar is het nieuws”, schoot er door mijn hoofd. Want dat wist ik allemaal al lang. Namelijk sinds de provincietour van het nieuwe koninklijk paar in februari werd aangekondigd.

Het nieuws komt pas in alinea drie: het bezoek begint op 12 november op Sint-Maarten. “Oh, het reisschema is nu bekend”, begreep ik, “Dat is het nieuws.” Terugzoekend op de NOS-site, zie ik dat de omroep wel wist dat ze oud nieuws zaten te verkondigen, want op de website staat er bij dat in maart (wat dus ook nog fout is) het bezoek al was aangekondigd. Zo’n bericht is toch jammer, ook voor koning Willem-Alexander. Want hij doet – misschien nog wel meer dan zijn moeder deed – zijn best om het Caribische deel van het Koninkrijk steeds te noemen in zijn toespraken.

Het is wat flauw om dit bericht zo negatief te benaderen, want er zijn ergere dingen. De NOS toont tenminste nog enige betrokkenheid door dit nieuws te brengen. En de Rijksvoorlichtingsdienst is medeschuldig, want het bericht volgt braaf het persbericht van de RVD. Maar het is een typisch voorbeeld van het belang dat wordt gehecht aan berichtgeving over de Caribische eilanden. Er is weinig of geen parate kennis op de redacties en er hoeft weinig energie in gestoken te worden.

Lekkere kop
Dat laatste is juist wat mij stoort. Nog los van de erg selectieve onderwerpkeuze worden details niet belangrijk gevonden als het over de Cariben gaat. Alleen als er sensationele dingen zijn te berichten, zoals de zaak-Wiels, wordt er tijd en mankracht voor vrijgemaakt. En dan nog moet je maar hopen dat de krant, website of omroep de moeite neemt om feiten te checken en (lokale) deskundigen in te schakelen. De NOS is wat dat betreft zeker niet het slechtste jongetje van de klas, maar voor sommige Nederlandse media is een lekkere kop belangrijker dan de inhoud als het over de eilanden gaat.