Verkeersopvoeding moeilijk, maar noodzakelijk

Altijd als ik op Curaçao arriveer voel ik me direct thuis. Zonder na te hoeven denken stap ik in de auto en rij overal heen. Ook over de verkeersveiligheid denk ik niet echt na. Ik rij voorzichtig, drink niet als ik moet rijden en bel niet achter het stuur. Dat is niet genoeg, want we zijn ook afhankelijk van het gedrag van anderen. Dat bleek weer eens afgelopen zondag 4 augustus. In een fractie van een seconde vielen er drie doden door een roekeloze jonge chauffeur.

In drie weken Curaçao maak je wel eens wat mee op de weg. Meestal loopt het goed af en denk je er niet verder over na. Je komt ook altijd wel een keer langs die ‘thermometers’ die het aantal verkeersdoden aangeven. Daar rij je vrij achteloos aan voorbij. De afgelopen weken stond daar een 6 op. In een klap is dat aantal met de helft toegenomen: 9. Dat stemt wel tot nadenken. Heel het eiland spreekt er over. Maar na de begrafenissen ebt dat weg en verandert er niets.

Collega
Precies een week geleden (donderdag 1 augustus) zat ik met drie ex-collega’s op een terras aan de koffie. Herinneringen werden opgehaald en nieuwtjes uitgewisseld. Nog een week eerder had ik het contact met een van hen al hernieuwd bij haar thuis. Een ongedwongen samenzijn samen met haar man en tussen haar honden en katten. Drie dagen na die laatste ontmoeting op het terras was zij het onschuldige slachtoffer van de roekeloze jonge automobilist.

De precieze omstandigheden zijn nog niet duidelijk. Wel duidelijk is dat deze chauffeur geen rijbewijs had en met hoge snelheid reed. Hoe en waarom hij van de weg afraakte weten we niet. Speculaties over dronkenschap blijken alvast niet terecht. Dat hij is doorgereden in zijn zwaar beschadigde auto staat wel vast. Onverschilligheid of angst? Een van de verhalen op internet vertelt dat hij al vaker problemen in het verkeer heeft gehad.

Intussen vragen we ons af hoe zoiets kon gebeuren. Feit is dat als je goed om je heen kijkt een aantal dingen opvalt in het verkeer op Curaçao. Dat geldt trouwens grotendeels ook voor Aruba, Sint Maarten en zelfs Bonaire. De wegen zijn niet al te best; er zijn veel gaten en de belijning is vrijwel overal vervaagd. Dat bevordert de verkeersveiligheid niet. Gelukkig liggen er tegenwoordig op veel wegen drempels, waardoor de snelheid wordt afgeremd. Maar niet op belangrijke doorgaande wegen, zoals de zogenoemde EEG-weg waar dit ongeluk plaatsvond.

Gedrag
Niet de wegen, maar het gedrag van de automobilist lijkt het grootste probleem. Want ook al kan het op zondagochtend: waarom rij je zo hard? Dat staat stoer, geeft een lekker gevoel. Maar als er een (grote) groep lopers langs de weg opdoemt, denk je toch wel even na. Zou je zeggen. Is het dan toch onverschilligheid?

Het valt op dat er veel gebeld wordt achter het stuur. Erger nog: er wordt volop ‘getekst’ (dat is sms’en). Met eigen ogen gezien: chauffeur en bijrijder die allebei tijdens het rijden hun blik op hun telefoon hebben en met hun duimen over het toetsenbord gaan. Midden op de drukke Schottegatweg. Het laat zich raden hoe deze auto over de weg reed. Een paar glazen alcohol drinken en daarna achter het stuur kruipen is ook heel normaal. Er heerst simpelweg een verkeerde mentaliteit in het verkeer. En voor u denkt dat alles in Nederland beter is: ook daar rijden nog steeds mensen rond die denken stunts uit te kunnen halen op de weg.

Opvoeding
Het verhogen van de pakkans helpt natuurlijk, er wordt al snel geroepen om meer controles en zware straffen. Natuurlijk, de overheid van Curaçao (en die van de andere eilanden) is verantwoordelijk voor het zo veilig mogelijk maken van de wegen. Maar een betere opvoeding moet aan de basis liggen. Een lastige zaak, maar het zou goed zijn als er tenminste een poging wordt gedaan om jongeren al vroeg bij te brengen dat je bij deelname aan het verkeer oog moet hebben voor de veiligheid van jezelf en die van anderen.

Dat is een taak voor de overheid met voorlichting, maar ook voor het onderwijs en ouders. Hoe jonger we beginnen met het aanleren van een betere mentaliteit hoe groter de kans dat we het aantal verkeersslachtoffers kunnen terugdringen. Het is te laat voor Monique, Kristen en Elton, maar het kan andere levens sparen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s