Maandelijks archief: augustus 2013

Winair kan maar beter oppassen

WinairDe teloorgang van de Curaçaose luchtvaartmaatschappij DAE vult de lokale krantenpagina’s al weken. Het ziet er naar uit dat het bedrijf failliet gaat en in ieder geval blijkt uit een recent rapport dat het niet levensvatbaar is. DAE is niet de eerste lokale vliegmaatschappij die het niet redt. Daarom kan het Bovenwindse Winair maar beter uitkijken met de onlangs gepresenteerde ambitieuze plannen.

De geschiedenis van de Antilliaanse luchtvaart is er een vol pieken en dalen. Helaas lijkt elke maatschappij te sneuvelen zodra de ambities verder reiken dan het regionale verkeer tussen de eilanden. De Antilliaanse Luchtvaart Maatschappij (ALM) heeft het lang volgehouden, maar dat kwam alleen doordat hij onder de vleugels van de KLM kon opereren. Twee jaar nadat daaraan in 2000 een einde kwam, ging het bedrijf failliet.

Aruba probeerde het na de status aparte in 1986 met een eigen maatschappij, maar ook Air Aruba redde het niet. De opvolger van ALM, Dutch Caribbean Ailines (DCA) ging al in 2004 failliet. Dutch Antilles Express (DAE) sprong in het gat en hield het weliswaar langer vol, maar financieel gezond is het bedrijf nauwelijks geweest.

Ingewikkelde structuur
De problemen bij DAE hebben geresulteerd in een enorm ingewikkelde bedrijfsstructuur. Die is zo gecompliceerd dat je er als lezer gewoon niet uitkomt. Het Antilliaans Dagblad deed een poging, maar als u het begrijpt bent u waarschijnlijk een juridisch wonderkind. Deze structuur is een rechtstreeks gevolg van de alle pogingen om te overleven.

Los van die structuur blijkt keer op keer dat de ambities van de Antilliaanse maatschappijen te ver reiken. Alle genoemde maatschappijen probeerden buiten de eigen regio en soms zelfs intercontinentaal te vliegen. Daarom houd ik mijn hart vast bij het lezen van de uitbreidingsplannen van Winair.

Deze kleine maatschappij van Sint Maarten (en een beetje van Nederland) is cruciaal voor de verbindingen tussen de Bovenwindse eilanden. De kleine Twin-Otter toestellen van Winair (zie foto bovenaan) landen als enige op de mini-luchthaven van Saba. Als het eiland zelf niet zo mooi was, dan zouden de landing en het opstijgen op zich al een reden zijn om die vlucht te maken. Maar dat terzijde.

Klein blijven
Ook Winair is in het verleden al geplaagd door financiële problemen, maar draait zover bekend nu goed. Ook het vergelijkbare Curaçaose Divi Divi Air houdt het al een aardige tijd vol. Waarom dan uitbreiden? Misschien wordt dat gezien als economische noodzaak om te overleven, maar mijn constatering is dat bijna elke maatschappij op de eilanden die dat heeft geprobeerd ter ziele is gegaan. Insel Air, dat de vleugels ook aardig heeft uitgeslagen, moet maar hopen dat het de uitzondering wordt die deze regel bevestigt. Maar in het algemeen zou ik zeggen: Blijf maar liever gewoon klein.

Advertenties
Aside

Steeds weer blijkt dat de haastige ontmanteling van de Nederlandse Antillen tot ongewenste gevolgen heeft geleid. Opvallend is wel dat de inwoners van de BES-eilanden vaker dan andere Nederlanders de negatieve gevolgen ondervinden. Onlangs signaleerde de consumentenbond Bonaire Unkobon dat … Lees verder

Verkeersopvoeding moeilijk, maar noodzakelijk

Altijd als ik op Curaçao arriveer voel ik me direct thuis. Zonder na te hoeven denken stap ik in de auto en rij overal heen. Ook over de verkeersveiligheid denk ik niet echt na. Ik rij voorzichtig, drink niet als ik moet rijden en bel niet achter het stuur. Dat is niet genoeg, want we zijn ook afhankelijk van het gedrag van anderen. Dat bleek weer eens afgelopen zondag 4 augustus. In een fractie van een seconde vielen er drie doden door een roekeloze jonge chauffeur.

In drie weken Curaçao maak je wel eens wat mee op de weg. Meestal loopt het goed af en denk je er niet verder over na. Je komt ook altijd wel een keer langs die ‘thermometers’ die het aantal verkeersdoden aangeven. Daar rij je vrij achteloos aan voorbij. De afgelopen weken stond daar een 6 op. In een klap is dat aantal met de helft toegenomen: 9. Dat stemt wel tot nadenken. Heel het eiland spreekt er over. Maar na de begrafenissen ebt dat weg en verandert er niets.

Collega
Precies een week geleden (donderdag 1 augustus) zat ik met drie ex-collega’s op een terras aan de koffie. Herinneringen werden opgehaald en nieuwtjes uitgewisseld. Nog een week eerder had ik het contact met een van hen al hernieuwd bij haar thuis. Een ongedwongen samenzijn samen met haar man en tussen haar honden en katten. Drie dagen na die laatste ontmoeting op het terras was zij het onschuldige slachtoffer van de roekeloze jonge automobilist.

De precieze omstandigheden zijn nog niet duidelijk. Wel duidelijk is dat deze chauffeur geen rijbewijs had en met hoge snelheid reed. Hoe en waarom hij van de weg afraakte weten we niet. Speculaties over dronkenschap blijken alvast niet terecht. Dat hij is doorgereden in zijn zwaar beschadigde auto staat wel vast. Onverschilligheid of angst? Een van de verhalen op internet vertelt dat hij al vaker problemen in het verkeer heeft gehad.

Intussen vragen we ons af hoe zoiets kon gebeuren. Feit is dat als je goed om je heen kijkt een aantal dingen opvalt in het verkeer op Curaçao. Dat geldt trouwens grotendeels ook voor Aruba, Sint Maarten en zelfs Bonaire. De wegen zijn niet al te best; er zijn veel gaten en de belijning is vrijwel overal vervaagd. Dat bevordert de verkeersveiligheid niet. Gelukkig liggen er tegenwoordig op veel wegen drempels, waardoor de snelheid wordt afgeremd. Maar niet op belangrijke doorgaande wegen, zoals de zogenoemde EEG-weg waar dit ongeluk plaatsvond.

Gedrag
Niet de wegen, maar het gedrag van de automobilist lijkt het grootste probleem. Want ook al kan het op zondagochtend: waarom rij je zo hard? Dat staat stoer, geeft een lekker gevoel. Maar als er een (grote) groep lopers langs de weg opdoemt, denk je toch wel even na. Zou je zeggen. Is het dan toch onverschilligheid?

Het valt op dat er veel gebeld wordt achter het stuur. Erger nog: er wordt volop ‘getekst’ (dat is sms’en). Met eigen ogen gezien: chauffeur en bijrijder die allebei tijdens het rijden hun blik op hun telefoon hebben en met hun duimen over het toetsenbord gaan. Midden op de drukke Schottegatweg. Het laat zich raden hoe deze auto over de weg reed. Een paar glazen alcohol drinken en daarna achter het stuur kruipen is ook heel normaal. Er heerst simpelweg een verkeerde mentaliteit in het verkeer. En voor u denkt dat alles in Nederland beter is: ook daar rijden nog steeds mensen rond die denken stunts uit te kunnen halen op de weg.

Opvoeding
Het verhogen van de pakkans helpt natuurlijk, er wordt al snel geroepen om meer controles en zware straffen. Natuurlijk, de overheid van Curaçao (en die van de andere eilanden) is verantwoordelijk voor het zo veilig mogelijk maken van de wegen. Maar een betere opvoeding moet aan de basis liggen. Een lastige zaak, maar het zou goed zijn als er tenminste een poging wordt gedaan om jongeren al vroeg bij te brengen dat je bij deelname aan het verkeer oog moet hebben voor de veiligheid van jezelf en die van anderen.

Dat is een taak voor de overheid met voorlichting, maar ook voor het onderwijs en ouders. Hoe jonger we beginnen met het aanleren van een betere mentaliteit hoe groter de kans dat we het aantal verkeersslachtoffers kunnen terugdringen. Het is te laat voor Monique, Kristen en Elton, maar het kan andere levens sparen.